شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا
سر رشته وفای مرا تاب داده‌ای
گر سارمت فکار به زخم سخن مرنج
چون خنجر زبان مرا آب داده‌ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به شمعی ناپایدار اشاره می‌کند که به رغم درد و جفا، وفاداری او را پایدار نگه داشته است. همچنین از طرفی دیگر، او به زخم‌هایی که از زبان دیگران به او می‌رسد، اشاره می‌کند و این‌گونه می‌گوید که با وجود این زخم‌ها، او توانسته است به زندگی ادامه دهد.