نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۵ محتشم کاشانی

محتشم کاشانی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد

جان ستاننده ز اعدانه به تلخی به خموشی

گر بنابر غرضی گرچه نگوید هجوت

مدحت آن نوع بگوید که تو خود را بکشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به دقت در زمینه شعر و ادبیات توجه دارد و با وجود تلخی‌هایی که در زندگی تجربه کرده، همچنان به سکوت و فکر می‌پردازد. او اگرچه ممکن است به نقد و هجوت کسی نپردازد، اما به نوعی در مدح و ستایش آن افراد، احساسات خود را بیان می‌کند.