شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تأمل و نگرانی شاعر در مورد مرگ و زندگی است. شاعر به لحظات پایان عمر عزیزان اشاره می‌کند و می‌گوید که هر بار که مرگ به سراغ کسی می‌آید، رضایتی نیست مگر پیکری که در خاک جا می‌گیرد. سید نعمت الله با وجود شرایط سخت و متغیر زندگی، آگاهی پیدا می‌کند و با برادرش به همکاری و اتحاد می‌پردازد. در نهایت، شاعر به تامل در تاریخ و فکر عمیق خود اشاره می‌کند که او را به اقدام کردن و همکاری با برادرش وادار کرده است.