شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره‌ی محمد تقی، فردی با طینت پاک و خوی ملکوتی است که به ناگاه با حوادث زمانه مواجه و از دنیا رفته است. او در زندگی‌اش زحمات و رنج‌هایی را تحمل کرده و مرگ او مانند برگی است که به باد می‌رود. شاعر از همنشین خود می‌خواهد که اگر از او خواسته‌ای داشتند، تاریخ زندگی این گل لطیف را بیان کند و همچنین به یاد او ناله‌ای حزین سر دهد.