نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱ - وله ایضا محتشم کاشانی

محتشم کاشانی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

ابوالفتح بیک آن گرامی جوان

که رخت بقا سوی عقبی کشید

غریو از جهان خاست کان شاخ گل

به آن تازگی پا ز دنیا کشید

چو تاریخ او خواستم عقل گفت

ابوالفتح بیک از جهان پا کشید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره جوانی به نام ابوالفتح بیک است که به ناگاه از دنیا رفته است. شاعر با تاسف و غم از این واقعه صحبت میکند و می‌گوید که او همچون شکوفه‌ای تازه از دنیا رخت بربسته است. وقتی شاعر به تاریخ او می‌پردازد، عقلش می‌گوید که ابوالفتح بیک از جهان رخت بربسته است.