شمارهٔ ۹ - وله ایضا محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی پدر و بزرگانی است که با مرگشان به خواب ابدی رفتند و در عین حال به زیبایی و خوشبو بودنشان اشاره دارد. باغی که در آن زندگی می‌کنند نماد بهشت است و می‌گوید که حتی در جهان پس از مرگ نیز، یاد و خاطره‌ی آن‌ها به شکل گل‌های خوشبو باقی می‌ماند. کسانی که تاریخ وفات این بزرگواران را جستجو می‌کنند، در حقیقت به یادآوری آن گل‌های زیبا می‌پردازند.