رباعی شمارهٔ ۲ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از شادی و افتخاری که به خاطر حضور معشوق در زندگی‌اش به دست آورده، صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که معشوق او را از ذلت و حقارت نجات داده و به مقام والایی رسانده است. اما در عین حال، درخواست می‌کند که معشوق او را مدام نگه دارد و دوباره به حالت گذشته برنگرداند.