رباعی شمارهٔ ۳۲ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن دست که نخل قد آدم ریزد
نخلی به نزاکت قدت کم ریزد
گر نازکیت به سر و آزاد دهند
چون باد صبا بجنبد از هم ریزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به مقایسه قد و زیبایی انسان‌ها می‌پردازد. او می‌گوید که دستانی که می‌توانند درخت بلندی به اندازه قد یک آدم بکارند، نمی‌توانند نخی به نازکی قد کسی که به خاطر جذابیتش شناخته می‌شود بکارند. اگر زیبایی و نازکی‌اش را آزاد بگذارند، همانند نسیم صبح به راحتی می‌جنبد و پراکنده می‌شود.