رباعی شمارهٔ ۳۸ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود
پیوسته چو بسته بر رخ مادر جود
ناچار ما چار شدیم از کرمش
راضی و ازو نیامد آن هم به وجود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نعمت‌ها و بخشش‌های خداوند اشاره می‌کند که مانند ابر رحمت همیشه بر سر وجود ما سایه افکنده است. او از این بخشش‌ها راضی است و به یاد می‌آورد که ما به خاطر رحمت‌های خداوند، به بنده‌ای از بندگان او تبدیل شده‌ایم. در کل، این شعر بیان‌گر قدردانی از کرم و احسان الهی است.