رباعی شمارهٔ ۵۱ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معناست که اگرچه شخص ساعی (کوشنده) دارای نیکی کمی است و دانش و علم کافی ندارد، اما در هر رشته‌ای که می‌خواهد، به خاطر این که از اهل دنیا است، مورد احترام و توجه قرار می‌گیرد و دیگران او را به خاطر دوستی و محبتش نسبت به شاه اسماعیل می‌شناسند.