رباعی شمارهٔ ۶ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شوخ که تکیه‌گاه او چشم ترست
بازوی شهان چو بالشش زیر سرت
از بس که اساس بستر او عالیست
چادر شب بسترش سپهر گرست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و لطافت بستر خواب محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که تکیه‌گاه این شوخ، چشم عاشقانه‌اش است و بازوهای پادشاهان، زیر سر او چون تشکی نرم هستند. همچنین، به خاطر کیفیت عالی و دلنشین بستر او، حتی آسمان شب هم به آن حسرت می‌برد.