رباعی شمارهٔ ۶۹ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گوئی ز ته بستر آن حجله نشین
تا ناف پر است از نافهٔ‌چین
چادر شب بسترش اگر افشانند
تا حشر هوا عبیر بارد به زمین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به زیبایی و لطافت یک فرد را توصیف می‌کند که در بستر خود، پر از عطر و خوشبو است. چادر شب او به مانند فرشی افشان بر روی بسترش است، و به گونه‌ای است که با هر نسیم، عطر آن به زمین می‌رسد. در این بیت‌ها حس زیبایی و لطافت به‌خوبی منتقل شده است.