شمارهٔ ۲۲۴ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از احساسات عمیق خود دربارهٔ عشق و جدایی می‌نویسد. او بیان می‌کند که اگر نمی‌توانست دامن وصال محبوبش را از دست بدهد، چه می‌شد. او از درد و فغان ناشی از جدایی و بی‌عدالتی‌هایی که در عشق دیده سخن می‌گوید. گرچه محبوب از او رفته، شاعر هنوز به خاطر عشق و وابستگی‌اش شاد است و نمی‌تواند دوری او را تحمل کند. او به سختی‌ها و آلامی که از جدایی متحمل شده اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ کس جز معمار وصال محبوبش نمی‌تواند به او آرامش دهد. شگفتی‌های عشق و جنگیدن با درد جدایی و ناکامی، از مضامین اصلی شعر است.