شمارهٔ ۲۸۷ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها از غم و دوری معشوق می‌گوید. او به پریشان حالی‌اش اشاره کرده و lament می‌کند که معشوقش به سراغش نمی‌آید. او بیان می‌کند که هرچقدر که جانش به خاطر دوری او رنج می‌برد، اما از راه بد نمی‌خواهد که او را بخواهد، زیرا می‌داند نمی‌آید. شاعر همچنین به احساس ضعف خود اشاره می‌کند و می‌گوید که به جز عشق معشوق، چیز دیگری ندارد. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که اگر نمی‌تواند به سراغش بیاید، حداقل یاد او را فراموش نکند.