شمارهٔ ۹۷ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به پایت دوش می‌افتاد گاهی راست گاهی کج
مگر زلف تو بود از باد گاهی راست گاهی کج
چمد از آهم آن سروسهی بالا که می‌گیرد
به تحریک صبا شمشاد گاهی راست گاهی کج
نباشد ز آتش آهش عجب در کندن خارا
که گردد تیشه فرهاد گاهی راست گاهی کج
اگر باشد وقوف از نیک و بد معمار گردون را
گذارد پس چرا بنیاد گاهی راست گاهی کج
چمد مشتاق آن شاخ گل و از شوق او هر دم
برآید از لبم فریاد گاهی راست گاهی کج
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی های عشق و احساسات عاشقانه اشاره دارد. شاعر به ناپایداری و تغییرات در عشق و زندگی اشاره می‌کند و با تصاویری از عناصر طبیعی، مانند زلف و باد، حس ناپایداری را به تصویر می‌کشد. او از درد و آرزوهای حاصل از عشق و اهمیت آن در زندگی انسانی صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که در زندگی و عشق ممکن است هر چیزی گاهی به صورت راست و گاهی به صورت کج باشد. در نهایت، شاعر با بیان فریاد عشق خود اشاره می‌کند که این احساسات همواره در حال تغییر هستند.