شمارهٔ ۶ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / مستزاد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نوروز رسید و باز در طرف چمن
شد موسم جوش
گل آمد و عندلیب ازو در گلشن
آمد به خروش
بازآ گل من تو هم درین فصل بهار
آخر نه رواست
مرغان همه نغمه‌سنج از عشرت و من
چون غنچه خموش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به فرا رسیدن نوروز و فصل بهار اشاره می‌کند. او از شکوفایی گل‌ها و آواز پرندگان سخن می‌گوید و به زیبایی‌های این فصل اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به احساس خود در این دوران اشاره کرده و می‌گوید که او در حالی که همه در شادی و آوازند، خود را مانند یک غنچه‌ی خاموش می‌بیند و از این احساس ناخرسندی ابراز نارضایتی می‌کند.