شمارهٔ ۷ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / مستزاد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان سرو سهی که با رقیبان پلشت
همراه چو گشت
افتاد ز بام خلق را از وی طشت
هرجا که گذشت
زخمم به جگر فزون ز مو جست به بحر
نه پنج و نه شش
داغم در دل بیش ز ریگست به دشت
نه هفت و نه هشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از غم و اندوه عمیق شاعر حکایت می‌کند که به خاطر دوست یا عشقش، درد و زخم‌های عاطفی بسیاری را تحمل کرده است. او به مقایسه این دردها با مو و ریگ می‌پردازد و شدت این زخم‌ها را از هر عددی بیشتر می‌داند. در نهایت، بیانگر احساس تنهایی و غم‌انگیز او در مواجهه با رقبایش است.