شمارهٔ ۱۱۵ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوب خود درخواست کمک و یاری دارد. او احساس ضعف و ناتوانی می‌کند و تنها امیدش به محبوبش است که او را نجات دهد و به او کمک کند. شاعر به زیبایی حالات روحی خود را بیان کرده و نشان می‌دهد که تنها دست محبوب می‌تواند او را از این وضعیت نجات دهد.