شمارهٔ ۱۲۳ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به دعا و درخواست از خداوند مربوط می‌شوند. شاعر از خداوند می‌خواهد که با لطف و رحمتش، همه مخلوقات را به سمت خود جلب کند و آرامش را به آنها عطا کند. او بر این نکته تأکید می‌کند که همه کس به‌ خاطر نیاز خود به خداوند بازمی‌گردند و به طمانینه در کنار او دست می‌یابند. در نهایت، شاعر به خداوند درخواست می‌کند که بار دیگر به بندگان خود نظر کند و آن‌ها را به سوی خود بخواند.