شمارهٔ ۱۳۴ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای مانده بمحفل تو پا در گل شمع
گریان ز تو هم زدیده هم از دل شمع
سوز تو مرا بجان چو در بزم چراغ
داغ تو بدل مرا چو در محفل شمع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احساسی عمیق و دردناک است که شاعر در محفل و جمعی به خاطر یاد معشوق دچار اندوه و سوزش می‌شود. او مانند شمعی که در آن محفل قرار دارد، هم از دیدن معشوق گریه می‌کند و هم از دلش شعله ور است. این احساسات به گونه‌ای است که جلوه‌ای از عشق و اشتیاق عاطفی را به تصویر می‌کشد.