شمارهٔ ۱۴۹ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تأثیر عشق و وصال معشوق بر حال و وضعیت خود صحبت می‌کند. او از جدایی و فراق معشوق ابراز ناراحتی کرده و آن را به قصه‌ای از شراب و آب زلال تشبیه می‌کند که یکی به شیرینی وصال و دیگری به تلخی جدایی اشاره دارد.