شمارهٔ ۱۴۷ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از خواجه شمس‌الدین حافظ است و به مفهوم دعوت به صلح و دوستی اشاره دارد. شاعر از طرف مقابل می‌خواهد که به جای ادامه دادن جنگ و دشمنی، به صلح و محبت روی آورد. او هشدار می‌دهد که در صورت ادامه جفاکاری، عواطف و درد دل‌ها چون جرس به صدا درمی‌آید و از دل‌های سخت و سنگی هم اشک و خون می‌جوشد. به طور کلی، این ابیات دعوتی به آشتی و دوری از کینه و جنگ است.