شمارهٔ ۱۶۸ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به نقد وضعیت فقر و مشکلات اجتماعی پرداخته و بیان می‌کند که ما برای رهایی از این فقر، تلاشی نکرده‌ایم و در عوض به سراغ چیزهایی که ارزشمند هستند (همچون گوهر) رفته‌ایم و آن‌ها را از دست داده‌ایم. به تعبیر دیگر، او به بی‌مقصود بودن تلاش‌های ما در برابر مشکلات دنیا اشاره می‌کند.