شمارهٔ ۱۸ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به زیبایی لحظات خوش و دلنشین عشق را توصیف می‌کند. شاعر از لذت در آغوش معشوق و نوشیدن می‌گوید و همچنین از ناله نی در بزم. سرمستی و افتادن به پای یار را خوشایند می‌داند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که حتی گریه های ناشی از عشق نیز زیبا و خوشایند است.