نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۱ مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رفتی تو و اشک لاله‌گون دل من

شد سلسله جنبان جنون دل من

چون گل که دمد ز خاک و خون دل من

خرگاه برون زد از درون دل من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از ورود معشوق به دل خود و تأثیر عمیق او بر احساساتش صحبت می‌کند. ورود او باعث به حرکت درآمدن جنون و شوق در دل شاعر شده و مانند گلی که از خاک و خون روییده، درد و عشق او به زندگی و بیرون آمدن از درون دلش را توصیف می‌کند.