شمارهٔ ۱۸۲ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گو همره اشک لاله‌گون دل من
بیرون نرود ز دیده خون دل من
پیداست که چیست در درون دل من
چون شیشه باده از برون دل من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که دل او پر از درد و اشک است و این احساسات عمیق به‌وضوح در چهره‌اش نمایان است. او از درون خود رنج می‌برد و این حالت را به شیشه‌ای پر از شراب تشبیه می‌کند که از بیرون قابل مشاهده است.