شمارهٔ ۱۹۵ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصيف حالتی از سرگشتگی و تغییرات درونی اشاره دارد. "زاهد" که به معنای فردی زاهد و پرهیزکار است، در جستجوی حقیقت و آرامش است، ولی در این مسیر دچار سردرگمی و آسیب شده است. کنایه‌های استفاده شده به تغییر حالت‌ها و شکل‌های خطرناک، از افعی به کژدم، نماد گذر از یک حالت به حالت دیگر و خسارت‌هایی که ممکن است به جان انسان‌ها وارد شود، را به تصویر می‌کشد.