شمارهٔ ۲۰۸ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این نکته اشاره دارد که زاهد (زاهد به معنای فردی که اهل دنیا نیست و به معنویات می‌پردازد) از عشق و عاشقی صحبت می‌کند، اما خود به آن عشق عمل نمی‌کند. او به دل شکسته و گله‌مند از عدم توجه به محبوب خود می‌پردازد. همچنین، به تشبیه یک فاخته که عاشق سروی زیباست و آوای غمگینی دارد، اشاره می‌کند؛ در واقع نشان می‌دهد که عشق واقعی با درد و رنج همراه است.