شمارهٔ ۳۷ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به فردی اشاره می‌کند که به او ظلم و بی‌محبتی می‌کند و از روی عادت این رفتار را ادامه می‌دهد. او می‌گوید دل آن شخص از محبت خالی و پر از کینه است و می‌افزاید که در دل خودش نیز جز کینه چیزی وجود ندارد و این کینه‌ها نتیجه بی‌مهری و بی‌محبتی اوست.