شمارهٔ ۴۲ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دشمن که برغم بخت وارون منست
یار تو و یار دل محزون منست
می در قدحش ز شک گلگون منست
می نیست که با تو میخورد خون منست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و غم خود سخن می‌گوید و به دشمنی که با وجود بخت بد او، دوست و یار محبوبش شده اشاره می‌کند. او به می‌گساری اشاره دارد که در دلش حسی از عشق و دردناک بودن این میخورد، به طوری که می‌آشامیدن آن با خون او همراه است.