شمارهٔ ۴۸ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احوالات عاشقانه و غمناک پرداخته است. غزل از یک باغ محبت سخن می‌گوید که پر از اندوه است. شاعر احساس درد عمیقی دارد و صدای جرس (که نماد حرکت و سفر است) بر دردش تاثیر نمی‌گذارد. در نهایت، ناله‌های او مشابه ناله‌های مجنون است، نشان از عاطفه و رنجی عمیق در عشق.