شمارهٔ ۵۰ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن کس که بود به دلبری فرد اینست
آن گل که نموده چهره‌ام زرد اینست
دردم گر هست بی‌دوا نبود درد
می‌بیند و طعنه می‌زند درد اینست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی و عشقی اشاره می‌کند که موجب شده چهره‌اش زرد و نگران باشد. او درد و رنج خود را بیان می‌کند و می‌گوید اگرچه دردش بی‌دواست، اما دیگران به آن توجه دارند و به او طعنه می‌زنند. به طور کلی، شعر احساسات عاشقانه و رنج‌های ناشی از آن را توصیف می‌کند.