شمارهٔ ۵۴ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مجنون که ز جان برای جانان بگذشت
جانرا آخر سپرد در دامن دشت
میگشت همیشه بر زبانش لیلی
لیلی میگفت تا زبانش میگشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
مجنون به خاطر عشق لیلی، از جان خود نیز گذشت و در دشتها زندگی میکرد. او همیشه نام لیلی را بر زبان داشت و حتی همین نام سبب میشد که او پیوسته به یاد لیلی باشد.