شمارهٔ ۶۵ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به تصویر کشیدن حالتی از سرگشتگی و دلتنگی می‌پردازد. او خود را در دامن صحرا و در مسیری سخت می‌بیند که فریادش به کوه می‌رسد. این احساسات ناب و عاطفی او مشابه داستان‌های عاشقانه معروف لیلی و مجنون و شیرین و فرهاد است، به گونه‌ای که نشان‌دهنده‌ی جستجوی عشق و احساس در طبیعت و دشواری‌هایی است که بر سر راه او قرار دارد.