شمارهٔ ۶۶ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنم که بدشت و کوه تا گردد باد
باشم من از آن پریوش حور نژاد
سرگشته بدشت چون ز لیلی مجنون
آواره بکوه چون ز شیرین فرهاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و دلبستگی خود به معشوقی زیبا و دلربا صحبت می‌کند. او خود را شبیه مجنون می‌داند که به خاطر عشق لیلی، در دشت و کوه سرگشته و آواره است. همچنین، در اشاره‌ای به فرهاد و شیرین، نشان می‌دهد که جستجوی عشق و معشوق در دل کوه و دشت چقدر دشوار و پرپیچ و خم است. در کل، شعر به احساسات عمیق و جستجوی عاشقانه پرداخته است.