نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۰ مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گو دی رسد و بهارش از پی نرسد

در خم میم از رسیدن دی نرسد

کافیست گل داغ و می خون دلم

گو موسم گل بیاید و می نرسد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به عدم رسیدن به خوشی‌ها و لذت‌های زندگی دارند. شاعر با اشاره به این که بهار و گل‌ها نمی‌آیند، حس ناامیدی و فقدان زیبایی را به تصویر کشیده است. حتی با وجود انتظار برای بهار و شادی، می‌بیند که این خوشی‌ها همچنان از او دور هستند. احساس درد و غم در دل او همچنان باقی است و نشانه‌ای از شادی در زندگی‌اش دیده نمی‌شود.