شمارهٔ ۹۰ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به حالتی اشاره دارد که در نتیجه نوشیدن شراب، از عقل و هوش خود بی‌خبر شده و به دنیا و مشکلاتش توجهی ندارد. او از حال و هوای میکده و تاثیر آن بر خود می‌گوید و بیان می‌کند که تحت تاثیر این نوشیدنی، دچار بی‌خیالی و سرمستی شده است.