شمارهٔ ۳ - تاریخ فوت شیخ المشایخ شیخ عبدالنبی مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / ماده تاریخ / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
شیخ ستوده خصلت عبدالنبی که بودش
یکسر صفات نیکو جمله خصال زیبا
دانشوری که بودش از آبگینه دل
روشن چراغ حکمت از نور حق تعالی
بنمود کوکب او رو در نشیب و عالم
شد تیره از غروبش چون از غروب بیضا
از فوتش اهل دل را گردید ساغر چشم
پرخون ز شیشه دل همچون قدح ز مینا
چون مرغ روحش از جسم پرواز کرد و بنمود
آن بر فراز طوبی این زیر خاک مأوا
کلکم نوشت مشتاق تاریخ سال فوتش
حیف از حیات نادان افسوس مرگ دانا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شیخ ستوده، شخصیتی نیکو و دانشمند بود که به صفات زیبایش معروف بود. او به مانند چراغی در عرصه حکمت می‌درخشید و پس از فوتش، اهل دل را غمگین کرد. مرگ او همچون غروبی تلخ برای عالم بود و یادش در دل‌ها باقی ماند. شعر به احساس افسوس از فقدان او و ارزش دانایی‌اش اشاره دارد.