شمارهٔ ۳۷ - ایضاً تاریخ فوت میرمعصوم مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / ماده تاریخ / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
افغان ز شیشه چرخ کاین واژگونه مینا
آخر می اجل ریخت در جام میرمعصوم
او بود طایر قدس شد زین چمن که گیتی
ویرانه است و باشد ویرانه درخور بوم
القصه زین غم‌آباد چون رفت در وفاتش
دل‌ها شدند مغموم جان‌ها شدند مهموم
کلکم نوشت مشتاق تاریخ رحلت او
یزدان کند به جنت مأوای میرمعصوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زبان فارسی از غم و اندوه ناشی از مرگ میرمعصوم سخن می‌گوید. شاعر با اشاره به زیبایی و لطافت او، از آسیب‌پذیری دنیای مادی و ویرانی آن صحبت می‌کند. پس از فوت میرمعصوم، دل‌ها غمگین و جان‌ها ناراحت می‌شوند و شاعر از خداوند می‌خواهد که او را در بهشت جای دهد. به طور کلی، این شعر آیینه‌ای از احساسات عمیق و احترام به این شخصیت است.