نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ ملا احمد نراقی

ملا احمد نراقی / منتخب غزلیات و قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گفتم ز دعای من شبخیز حذر کن

گفتا برو اظهار ورع جای دگر کن

گفتم که قدم در ره عشق تو نهم گفت

بگذار ولیکن قدم خویش ز سر کن

گفتم نظری بر رخ زیبای تو خواهم

گفتا برو از هر دو جهان قطع نظر کن

گفتم که دلم، گفت سراغ ره ما گیر

گفتم که سرم، گفت به فتراک نظر کن

گفتم چکنم ره به سر کوی تو یابم

گفتا که برو خانه خود زیر و زبر کن

گفتم که ز غم ناله کنم گفت بپرهیز

گفتم ز ستم شکوه کنم گفت حذر کن

گفتم که «صفایی» هوس وصل تو دارد

گفتا ز سر خود هوس خام به در کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، فردی به محبوبش اعلام می‌کند که از او دعای خیر می‌طلبد اما محبوب پاسخ می‌دهد که باید از این خواسته‌ها دست بردارد و به جای دیگری بپردازد. او می‌خواهد قدم در راه عشق محبوبش بگذارد، اما محبوب از او می‌خواهد که این فکر را فراموش کند. فرد همچنین خواستار نگاهی به زیبایی محبوب است، ولی محبوب پیشنهاد می‌کند که از همه چیز صرف‌نظر کند. در ادامه، او درباره غم و ستم‌هایش صحبت می‌کند، اما محبوب به او توصیه می‌کند که از شکایت و درگیری با مشکلات خود بپرهیزد و هوس‌های ناپایدار را کنار بگذارد. این گفتگو نشان‌دهنده تردید و ناامیدی در عشق و توصیه‌های محبوب به فرد است که به خود واقعی‌اش برگردد.