نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

در عجایب خلقت گوش ملا احمد نراقی

ملا احمد نراقی / باب چهارم

و چون عجایب چشم را دیدی، گوش هوش بدار، و شمه ای از حکمتهای گوش را بشنو، که چگونه خدای تعالی آن را شکافته، و در اندرون قرار داده، که به وسیله آن امتیاز صداهای مختلفه می کند، و آدمی را از ما فی الضمیر دیگران به واسطه آن آگاه می سازد و بر دو سوراخ گوش بلندی چون صدف خلق کرد، که آن را از سرما و گرما و غیر آنها محافظت نماید و در منفذ آن گردشهای بسیاری مقرر کرد، تا اگر حیوانی قصد گوش کند به سهولت داخل نتواند شد، و با وجود این در آنجا چرکی متعفن خلق کرد، که حشرات موذی از آن متنفر گردند و داخل گوش نشوند.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

خداوند با حکمت خاصی گوش را ساخته است تا انسان بتواند صداهای مختلف را تشخیص دهد و از احساسات دیگران مطلع شود. گوش‌ها به شکل صدفی طراحی شده‌اند تا از سرما و گرما محافظت کنند و در ساختار داخلی آنها طراحی‌هایی وجود دارد که ورود حیوانات به راحتی میسّر نمی‌شود. همچنین، درون گوش ماده‌ای وجود دارد که حشرات را دفع کرده و مانع ورود آن‌ها به گوش می‌شود.