شمارهٔ ۲۵۱ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف عشق و انتظار می‌پردازد. صبحی که بوی شراب و کباب به مشام می‌رسد، نشان‌دهنده شوری و حال و هوای خاص است. شاعر در آرزوی دیدار معشوق خود و در آغوش گرفتن اوست و به وضعیتی اشاره می‌کند که حتی در خواب هم نمی‌تواند از یاد او غافل باشد. او همچنین به دل‌مشغولی‌های دنیوی و عدم وفاداری مردم اشاره می‌کند و می‌گوید که در قصر هستی، هیچ‌کس از طمع خالی نیست. شاعر با استفاده از تشبیه‌ها و نمادهای مختلف، ابراز احساسات عمیق خود را نسبت به عشق و معشوق بیان می‌کند.