شمارهٔ ۳ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعا و خواسته‌های شاعر از خداوند اشاره دارد. او از خدا می‌خواهد که به او شرابی از عشق و زندگی عطا کند و آرامشی از دل اهل دل بخشد. شاعر دلش پر از اندوه و غم است و آرزو دارد که روزنه‌ای از نور و خوشی به زندگی‌اش بیفزاید. او به ناکامی‌ها و کمبودهای روحی و جسمی خود اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که با محبت و لطفش او را سیراب کند و از رنج و عذاب نجات دهد. این اشعار تصویرگر تشنگی روحی و نیاز به رحمت الهی است.