نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۸ سیدای نسفی

سیدای نسفی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

نو خط من می کند بر چرخ مینا فام رقص

در شب مهتاب خوش باشد به پشت بام رقص

فتنه و آشوب می کردند گرد چشم او

میکشان سازند از شادی به گرد جام رقص

می شوند از خانه بیرون مهوشان در نوخطی

ساقیان شرم گین سازند وقت شام رقص

بر درخت آرزو اهل جهان دل بسته اند

می کنند اطفال زیر میوه های خام رقص

می درآید دل به جست و خیز از پیغام وصل

پاسبانان می کنند از مژده انعام رقص

نیست حرف تلخ را سوداگری غیر از گدا

می کنند اهل طمع از دادن دشنام رقص

سیدا دارد دل از ذوق گرفتاری خبر

بلبل ما می کند در جستجوی دام رقص

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و لذت‌های زندگی است که در قالب رقص و شادی تجلی می‌یابد. شاعر به توصیف فضایی می‌پردازد که در آن در نور مهتاب، رقاصی و شادی برقرار است و عشق و شور و شوق در چهره‌ها و حرکات انسان‌ها مشهود است. همچنین به آثار عشق و دل‌باختگی اشاره می‌کند و به شادی ناشی از وصال و ارتباطات انسانی می‌پردازد. به طور کلی، این شعر فضایی پر از شور و نشاط و زیبایی را به تصویر می‌کشد که در آن عشق و امید در دل‌ها حس می‌شود.