شمارهٔ ۳۵۴ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف غم‌انگیزی از وضعیت فردی می‌پردازد که در اثر ناامیدی و ظلم زمانه به شدت آسیب دیده است. شاعر با بیان کاستی‌ها و فجایع حیات، مانند از دست رفتن زیبایی‌ها و نعمت‌ها، به شکست و نابودی آن شخص اشاره می‌کند. از زوال عشق و زیبایی تا نابودی آرزوها، همه چیز نشان‌دهنده‌ی بی‌عدالتی و ناکامی در زندگی است. شاعر با تکرار واژه "حیف" حسرت و افسوس خود را به تصویر می‌کشد. این شعر در نهایت به نوعی احساس از دست‌رفتن و بی‌ثمر بودن تلاش‌ها را منعکس می‌کند.