شمارهٔ ۳۵۳ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به ندامت و پشیمانی از عشق خود اشاره دارد. او از عمر هدررفته‌اش در پی یک یار ستمگر و ناوفادار صحبت می‌کند و ابراز می‌کند که در گذشته گمان می‌کرده که آن شخص وفادار است. همچنین، او به غم و رنجی که به خاطر عشقش متحمل شده، اشاره کرده و حسرت می‌خورد که در عشق خود دچار اشتباه شده است. شاعر به تصویرسازی از حال و هوای خود و تأثیرات منفی عشق بر زندگی‌اش می‌پردازد و می‌گوید که به خاطر غم او شب‌ها بیدار مانده است.