شمارهٔ ۴۲۵ سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
می روم در باغ و سر در پای سنبل می کنم
عمر را چون شانه صرف زلف و کاکل می کنم
می نویسم از چمن با آن گل رو نامه یی
خامه تحریر از منقار بلبل می کنم
نیست حاجت زاد راه از خویش بیرون رفته را
گردبادم پا به دامان توکل می کنم
غنچه خسبم سیدا عمریست در باغ جهان
عندلیبی گر به سر وقتم رسد گل می کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی‌های باغ و گل‌ها اشاره می‌کند و از لذت‌های زندگی سخن می‌گوید. او عمرش را به جنبه‌های زیبا و ظریف مانند زلف و کاکل صرف می‌کند و از طریق نوشتن، احساسات خود را در مورد طبیعت و عشق بیان می‌کند. همچنین به توکل به خدا اشاره دارد و نگران آینده نیست، بلکه با آرامش در باغ زندگی می‌کند و امیدوار است که در زمان مناسب، گل‌هایی به بار آورد.