شمارهٔ ۴۴ سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
جانب ما دیده را وا کرده پوشیدن چرا
آشنایی کردن و بیگانه گردیدن چرا
چرخ را در ناله آرد تیر آه خستگان
از نظر افتادگان را دیر پرسیدن چرا
سرمه بیگانه را در چشم خود جا داده یی
اینقدر از آشنایی دور گردیدن چرا
خفتگان خاک را یاد رقیبان داغ کرد
دوستان از یکدگر بیهوده رنجیدن چرا
استماع صد سخن از خار چون گل می کنی
یک سخن از عندلیب خویش نشنیدن چرا
از غم موی میان نازک او سیدا
سنبل آسا اینقدر بر خویش پیچیدن چرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تفکرات و احساسات عمیق خود درباره روابط انسانی و جدایی‌ها اشاره می‌کند. او از پیوندهای ناکام و فاصله‌های غیرضروری میان انسان‌ها گلایه دارد و از بی‌توجهی به نزدیکان و دوستان شکایت می‌کند. سوالاتی را مطرح می‌کند که چرا باید از یکدیگر دور شویم، چرا بی‌توجهی کنیم و به جای نزدیک شدن به هم، به بیگانگان و غم‌ها توجه کنیم. شاعر از فردی خاص نیز یاد می‌کند و از دلتنگی برای او صحبت می‌کند، به این معنی که گاهی اوقات ما به رابطه‌های زیبا بی‌توجهی کرده و خود را در رنج‌های بی‌مورد غرق می‌کنیم. در نهایت، او به تأمل در مورد عشق و دوستی و اهمیت آن‌ها می‌پردازد.