شمارهٔ ۴۴۶ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعا و درخواست از خداوند است. شاعر از خدا می‌خواهد که او را با صحت و تندرستی پر کند و از درد و رنج‌ها رهایی یابد. او تمنا دارد که خانه‌اش به مکانی برای درمان تبدیل شود و زندگی‌اش پر از زیبایی‌ها باشد. همچنین درخواست می‌کند که خداوند به ناله‌ها و درخواست‌هایش پاسخ دهد و او را از بی‌دردی و رنج دور کند. شاعر بر اهمیت توبه تأکید کرده و می‌خواهد که از آب استغفار بهره‌مند شود. در نهایت، او آرزوی بیداری و روشن‌دلی را دارد و از خدا می‌خواهد که او را از خواب غفلت بیرون آورد.