شمارهٔ ۵۵۹ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احوالات شاعر پس از ملاقات با معشوق می‌پردازد. شاعر از آمدن و رفتن معشوق با حسرت یاد می‌کند و به عدم توجه او به احساساتش اشاره دارد. او مانند بلبل غمگینی در ناکامی و درد خود فریاد می‌کشد، اما معشوق بی‌اعتنا به او فقط می‌آید و می‌رود. شاعر از او می‌پرسد که چگونه توانسته این چنین بی‌احساس باشد و در نهایت، تصویرهایی زیبا از معشوق به نمایش می‌گذارد.